ابراهيم نيست مگر از پدرى كه مربى او و مشرك بوده كه نام آذر بت تراش است نه از پدرى كه والد حقيقى او بود و نام پدر حقيقى ابراهيم تارح بحاء مهمله است چنانچه صاحب قاموس تصريح كرده و ما قبل ازين در سور ديگر ذكر كرديم و مضمون اين عبارت در كتاب عيون اخبار الرضا بحسب ظاهر داخل حديثست و چون مصنف خصال و عيون اخبار الرضا ابن بابويه رضى اللَّه عنه است احتمال قريب اينست كه يعنى در ضمن حديث عيون اخبار الرضا كلام ابن بابويه باشد و بهر تقدير ظاهر از سوق كلام اينست كه مراد از مادر موسى مادر حقيقى او باشد نه مربيهء مشركه چه اگر حال بدين منوال ميبود ميبايستى كه تصريح برين واقع شود چنانچه در باب والد ابراهيم تصريح واقع شد و ميتواند كه عدم تصريح بر آن بواسطهء اكتفاء بمربى ابراهيم عليه السّلام شده باشد و محتمل است كه گفته شود كه چون مادر موسى را غير از حقوق مادرى حقوقى ديگر نيز بوده بنا برين او مخصوص بذكر گرديده زيرا كه در حين حمل موسى ، فرعون حكم بقتل جميع زنان حاملهء بنى اسرائيل كرده بود و او اين خوف عظيم را متحمل شده صبر نمود ديگر آنكه بخانهء فرعون به جهت شير دادن فرزند خود رفت با وجود خوف اينكه اگر او را بشناسند يا كسى در مقام سعايت او درآيد با قبح وجهى مقتول و معذب گردد و غير اين از تحمل شدايد كه در كتب مذكور است مخفى نماند كه سوق حديث آبى ازين توجيه است چنانچه بر عارف اساليب كلام پوشيده نيست اللَّه اعلم بحقايق كلماته « و فى تفسير على بن ابراهيم ثم ذكر عز و جل الذين تولوا امير المؤمنين و تبرء و امن اعدائه فقال » وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ يعنى رويهايى باشند در آن روز نورانى ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ خندان و فرحناك بسبب بشارت يافتن ايشان بدرجات عاليه و بمثوبات عظيمه ثم ذكر اعداء آل محمد صلى اللَّه عليه و إله وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ و رويها باشند در آن روز كه عَلَيْها غَبَرَةٌ نشسته باشد بر آن